به‌نام‌خدا شعر زیر در مراسم نکوداشت استادم دکتر اصغر…

به‌نام‌خدا

شعر زیر در مراسم نکوداشت استادم دکتر اصغر دادبه در زادروز ایشان در دانشگاه یزد قرائت شد و اکنون در همین روز تولد به ایشان و دوستداران ایشان پیشکش می‌شود.

حال خوبی است چو آیینه منور بودن
یا چو خورشید پر از فرصت گوهر بودن

عطری از مجمر اسفند مشام‌آویز است
بهتر از رایحه عود بر آذر بودن

تا گل حکمت و عرفان به وجودش بشکفت
این کویر است نمودار مشجر بودن

پیش ما زاده فرهنگ اهورایی اوست
تا نگویند عقیم است ز مادر بودن

وقتی از “درد محبت غزلی می‌پرداخت”
سهم دل بود در اندوه شناور بودن

گفت میراث ابی‌الخیر به تاراج شده‌است
و کسی نیست پی آدم دیگر بودن

جبرییل اوست که آواز پرش می‌گوید
می‌شود زاغ رود سوی کبوتر بودن

گفت بی‌مایه شده‌است عشق و کنیزک رفته‌است
دست شویید از اندیشه زرگر بودن

یادمان داد در این باغ ِتبردار شویم؛
نزد هیزم سپر سبز صنوبر بودن

یادمان داد که تا ریشه در آب است چرا
وقت پاییز بترسیم ز پرپر بودن؟

حافظ رندی حافظ شد و چون سعدی هست
پیش ما نقش خوش اول دفتر بودن

ای خوش آن مرد که چون تو ز صفای دل خویش
به بزرگی رسد از دولت “اصغر” بودن

بی‌فروغ نگهش قسمت دل خواهد بود
سردی و خستگی و پاک مکدر بودن

#دکتر_عبدالرضا_مدرس_زاده

١٨ اسفند ١٣٩٣ _ یزد

١٨ اسفند ١٣٩٩ _ کاشان

🌸