شیخ بهایی؛ بهای شیخی راستین #دکتر_عبدالرضامدرس‌زاده در…

شیخ بهایی؛ بهای شیخی راستین

#دکتر_عبدالرضامدرس‌زاده

در نکوداشت مقام شیخ بهایی ؛ می‌توان به مقام علمی و دانش ریاضی و مهندسی و هنر معماری او استناد کرد و یا از این شیخ‌الاسلام راستین دربار صفوی و فقیه کارآمد سخن گفت و یا از او در میان کسانی که به عرفان اسلامی گرایش داشته‌اند ، ذکری کرد و حتی شاعری‌اش را ستود .
بی شک این شیخ صاحب‌مقام که از جبل‌عامل لبنان با انبوهی از فقهای شیعه راهی ایران صفوی شد، با کوشش و ممارست به توانایی‌هایی که ناشی از جوهر دانایی است ، رسیده‌است و این اتفاق برای بسیار کسان در روزگار او و حتی تا امروز به داده‌است و می‌دهد اما این‌که چرا نام این شیخ، بها و ارزش و نورانیت خاصی دارد ، قاعدتا بایست به منش باطنی و روش ظاهری او برگردد که به صفاتی چون آزادگی و نوع‌دوستی و از این‌ها مهم‌تر تسامح و تساهل آراسته بوده‌است.
در دوره‌ای که تعصبات دینی با هدف جبران کردن هزار‌سال غیبت شیعیان در حکومت و کشورداری ، قزلباش‌های آدم‌خوار را به جان مردم می‌انداخت، شیخ‌بهایی فریب جاذبه عنوان شیخ‌الاسلامی را نخورد و هم‌چنان آدم درست و حسابی و معتقد به اصول باقی‌ماند.
تاکید ما در اینجا بر همین یک صفت ایشان ، به معنی نادیده‌گرفتن هنر و مهندسی و معماری و دانش فنی و حتی شعر او نیست؛ بلکه می‌خواهیم بگوییم آن هنرها هم البته برآمده از چنین نفس پرورش‌یافته و آراسته و مهذب بوده‌است.
اکنون چهار سده پس از دوره شیخ‌بهایی، این سلوک راستین او خود را بهتر نشان می‌دهد و ما نیز در‌می‌یابیم که در دوره فراوانی شیخ‌ها- که قدردان حضورشان هستیم- این تسامح و آزادگی چه اندازه نایاب و مورد نیاز است هم‌چنان که در نبود چنین شیوه‌ای چه فاجعه‌ای می‌تواند رقم بخورد.
روان شیخ بهایی که پیکرش در جوار امام ثامن ضامن علیه‌السلام آرمیده‌است، سرشار از نور و بهای آمرزش الهی باد که هم‌چنان تراز درست‌رفتاری و ولایت‌مداری و دینی زیست‌کردن است.

🌸